Wszystkie komponenty systemu można uruchamiać na zwirtualizowanych serwerach Windows®, takich jak VMware® i Microsoft® Hyper-V®.

Wirtualizacja jest często preferowana w celu lepszego wykorzystania zasobów sprzętowych. Zwykle serwery wirtualne działające na sprzętowym serwerze hosta nie ładują serwera wirtualnego w dużym stopniu i często nie w tym samym czasie. Serwery rejestrujące rejestrują jednak wszystkie kamery i strumienie wideo. Powoduje to duże obciążenie CPU, pamięci, sieci i pamięci masowej. Tak więc, gdy jest uruchamiany na serwerze wirtualnym, normalny zysk z wirtualizacji znika w dużym stopniu, ponieważ - w wielu przypadkach - wykorzystuje wszystkie dostępne zasoby.

W przypadku pracy w środowisku wirtualnym ważne jest, aby host sprzętowy miał taką samą ilość pamięci, jaka jest przydzielona dla serwerów wirtualnych, oraz aby serwer wirtualny, na którym działa serwer rejestrujący, miał przydzieloną wystarczającą ilość CPU i pamięci, czego domyślnie nie robi. Zazwyczaj serwer rejestrujący potrzebuje 2–4 GB w zależności od konfiguracji. Kolejnym wąskim gardłem jest alokacja kart sieciowych i wydajność dysku twardego. Należy rozważyć przydzielenie fizycznej karty sieciowej na serwerze hosta serwera wirtualnego, na którym działa serwer rejestrujący. Ułatwia to zagwarantowanie, że karta sieciowa nie będzie przeciążona ruchem do innych serwerów wirtualnych. Jeśli karta sieciowa jest używana przez kilka serwerów wirtualnych, ruch sieciowy może spowodować, że serwer rejestrujący nie pobierze i nie zarejestruje skonfigurowanej liczby obrazów.