Omówienie ekspozycji kamery
Ekspozycja kamery określa, w jakim stopniu jasny/ciemny i ostry/rozmyty obraz jest widoczny po zarejestrowaniu. Jest to określane przez trzy ustawienia kamery: przysłonę, szybkość migawki i szybkość ISO. Zrozumienie ich użycia i współzależności może pomóc w prawidłowym skonfigurowaniu kamery do LPR.
W celu uzyskania tej samej ekspozycji można użyć różnych kombinacji trzech ustawień. Kluczem jest ustalenie, które kompromisy należy wprowadzić, ponieważ każde ustawienie wpływa również na inne ustawienia obrazu:
Ustawienia kamery | Elementy sterujące... | Wpływa... |
|---|---|---|
Otwór | Regulowany otwór, który ogranicza ilość światła docierającego do kamery | Głębokość pola |
Prędkość migawki | Czas trwania ekspozycji | Rozmycie ruchu |
Prędkość ISO | Czułość czujnika kamery na daną ilość światła | Szum obrazu |
W kolejnych sekcjach opisano, w jaki sposób każde ustawienie jest określane, jak wygląda i jak dany tryb ekspozycji kamery wpływa na tę kombinację:
Ustawienia przysłony
Ustawienie przysłony kontroluje ilość światła wpadającego do kamery z obiektywu. Jest on określony w kategoriach wartości f-stop, co czasami może być sprzeczne z intuicją, ponieważ pole otworu zwiększa się wraz ze spadkiem wartości f-stop.
Niska wartość f-stop/szeroka przysłona = niewielka głębokość pola
Wysoka wartość f-stop/wąska przysłona = duża głębokość pola
Przykład ilustruje, w jaki sposób wartość f-stop wpływa na głębokość pola. Niebieska linia oznacza punkt ostrości.
Wysoka wartość f-stop umożliwia uzyskanie dłuższego dystansu w miejscu, w którym tablica rejestracyjna jest skupiona. Dobre warunki oświetleniowe są ważne dla wystarczającej ekspozycji. Jeśli warunki oświetleniowe są niewystarczające, czas ekspozycji musi być dłuższy, co ponownie zwiększa ryzyko uzyskania rozmytych obrazów.
Niska wartość f-stop zmniejsza obszar ostrości, a tym samym obszar używany do rozpoznawania, ale nadaje się do warunków przy słabym oświetleniu. Jeśli możliwe jest zapewnienie, że pojazdy mijają obszar ostrości z niską prędkością, odpowiednia jest niska wartość f-stop dla spójnego rozpoznawania.
Prędkość migawki
Migawka kamery określa, kiedy czujnik kamery jest otwarty lub zamknięty na światło przychodzące z obiektywu kamery. Prędkość migawki odnosi się do czasu, w którym migawka jest otwarta i światło może dostać się do kamery. Czas migawki i czas ekspozycji odnoszą się do tej samej koncepcji, a szybszy czas migawki oznacza krótszy czas ekspozycji.
Rozmycie ruchu jest niepożądane w przypadku rozpoznawania i nadzoru tablic rejestracyjnych. W wielu przypadkach pojazdy są w ruchu, a tablice rejestracyjne są wykrywane, co sprawia, że prawidłowa prędkość migawki jest ważnym czynnikiem. Zasadą jest utrzymanie wystarczająco dużej prędkości migawki, aby uniknąć rozmycia ruchu, ale nie zbyt dużej, ponieważ może to powodować niedoświetlone obrazy w zależności od światła i przysłony.
Prędkość ISO
Prędkość ISO określa, jak czuła jest kamera na przychodzące światło. Podobnie jak szybkość migawki, koreluje również 1:1 z tym, jak bardzo ekspozycja wzrasta lub maleje. Jednak w przeciwieństwie do przysłony i czasu otwarcia migawki, ogólnie pożądana jest niższa prędkość ISO, ponieważ wyższe prędkości ISO znacznie zwiększają szum obrazu. W rezultacie szybkość ISO jest zwykle zwiększana od wartości minimalnej tylko wtedy, gdy żądanej jakości obrazu nie można uzyskać wyłącznie poprzez modyfikację ustawień przysłony i szybkości migawki.
Obraz o niskiej prędkości ISO a obraz o wysokiej prędkości ISO
Typowe prędkości ISO obejmują 100, 200, 400 i 800, chociaż wiele kamer dopuszcza również niższe lub wyższe wartości. W przypadku cyfrowych kamer z obiektywem jednoobiektywowym (DSLR) zakres 50-800 (lub wyższy) jest często akceptowalny.